Ronde van Castellon zit er weer op. Ik zou jullie vanuit daar elke dag op de hoogte houden, maar helaas lukte dat niet vanaf mijn mobiel. Een hoop gebeurt en een hoop afgezien. Maar ik wil er niet teveel over schrijven, want de uitslagen zijn niet goed. De laatste dag, de koninginnenrit van zeeniveau finish op een klim tot 1400 meter hoogte was ik nog wel 8e geworden. En dardoor opgeklommen tot 20e in algemeen klassement. Maar de vorm was niet goed. Deze eerste etappekoers was om mijn lichaam te laten wennen meerdere dagen achter elkaar te koersen, maar ik hoopte wel iets beter te zijn. Is ook wel te verklaren door de reisjes die ik heb gemaakt. Er is nog werk aan de winkel!

Vuelta a Castellon. No me he encontrado demasiado bien, pero me ha servido para que costumbre el cuerpo a correr unos dias seguidos. La etapa reina hice octavo, en el general el  20.

Gister tweede geworden in de de Klassieker Cuellar In Castilla en Leon. Een lange wedstrijd die ik wilde gebruiken als training. Veel vlak en veel wind. Totaal onvoorbereid stond ik aan de start; met een niet-schoongemaakte fiets en geen idee van het parcours. Ik had me op het laatste moment samen met een ploegmaat ingeschreven (zonder ploeg dus). Tijdens de koers heb ik informatie kunnen inwinnen over de wedstrijd. Omdat er veel wind stond zat ik steeds van voren. Een paar keer brak het peloton, ik zat steeds in de voorste groep maar die Spanjaarden zijn niet van het doorrijden in een waaier. Vooral vanwege de velen linkebalken. En dan plots op een raar moment reden we met een roepje van 15 man weg en dit keer geen linkenbalken en ook geen favorieten erbij. We werkten allemaal goed samen en zonder veel krachten te vespillen reden we zo een voorsprong bij elkaar. Op een klimmetje verloren we 5 man en reden we met 10 man naar de finish op en heuveltje waar ik naar een tweede plek sprintte. Het scheelde heel weinig om hier mijn eerste overwinning te pakken… maargoed, tevreden!

Het weekend ervoor ben ik 2 dagen in Zuid-Frankrijk wezen koersen. Twee hele mooie wedstrijden die veel naam hebben in Frankrijk. Ik voelde me niet heel goed vanwege het vele trainen (voor de ronde van Castellon) en wilde deze wedstrijden ook gebruiken als training. De eerste koers reed ik twee keer lek en daarna miste ik de slag doordat het peloton in 2 groepen brak door de wind op het moment dat ik achterin grapjes zat te maken met mijn ploegmaat…. ik voelde me een echte spaanse renner die geen idee heeft hoe hij moet koersen met wind… Maargoed, de volgende dag een wedstrijd met 10 keer een steil klimmetje van 2 km. Zeer hoog niveau, dit keer zat ik goed van voren de hele tijd. Misschien iets te goed door in de eerste keren van de klimmen al voorin mee aan te vallen. In de laatste ronde kwam ik krachten te kort. Ik ben 13e geworden.

Onderaan de fotos van gister, die mijn vriendin heeft gemaakt.

Ayer segundo en la clasica de Cuellar (Segovia)! El fin de semana anterior dos carreras en Francia; el primer dia pinché dos veces y luego cuando se cortó el peloton en dos grupos estaba demasiado atras. El segundo dia una carrera bonita, 10 vezes una subida corta dura. No me encontraba muy bien por los muchos entrenos de la semana (para la vuelta a Castellon), al principio muy atento en los ataques, pero luego me faltaba de fuerza. Hice el 13.

Het is gelukt! Ik heb een plan kunnen maken. Ik mag als gastrenner mee naar etappekoersen in Portugal. En daarnaast heb ik een wedstrijd-reeks gepland in het grootste wielerland van de wereld (Belgie!), begin mei.

Van het weekend had ik ook weer een wedstrijd. In het oude vertrouwde Baskenland (“Euskadi” in baskisch). En voor het eerst met wat klimmetjes erin. Ik was heel benieuwd hoe het me af zou gaan. Omdat ik zoveel heb getraind voor het vlakke verwachtte ik wel wat in te hebben geleverd in het klimmen. Maar dat was zeker niet het geval. Het tegenovergestelde… Op 30 km van de finish reden twee ploegmaten van mij weg met twee andere. Daarachter controleerde ik het peleton. Hun werden 1e en 2e. Ik werd tweede van het uitgedunde peleton, dus zesde. Volgende wedstrijd is het mijn beurt.

Ya he podido hacer un plan de carreras con objetivos y todo. ha vuelto la motivacion. El sabado pasado la clasica San Rokillo en Euskadi. Mis dos compañeros que hicieron primero y segundo atacaron a falta de 30 km a meta con dos mas. Yo en el peleton controlando y al final hice segundo del peleton, o sea sexto. Sencaciones muuuy muy buenas. Antes pensaba que había perdido un poco subiendo ya que he estado entrenando el llano y sprint. Pero nada, es arrevez!

Deze week geen wedstrijd. Ik ben de week slecht doorgekomen. Ik zie de ene etappekoers na de andere verdwijnen. Vanwege de crisis worden veel wedstrijden hier in Spanje afgelast vanwege geldproblemen. Het is me nog niet gelukt om een plan te maken om mezelf in vorm te rijden en/of doelen te stellen. Ik heb etappekoersen (of op z’n minst een aantal eendaagses) nodig om mezelf in vorm te rijden. En ik heb uiteraard wedstrijden nodig om mezelf in de kijken te rijden.

Zolang ik geen plan heb is het lastig om gemotiveerd de trainingen af te werken. Sterker nog, ik weet niet goed wat ik moet trainen nu. Ik ben mijn zoektocht naar wedstrijden begonnen buiten Spanje (als gastrenner mee in Portugal, Frankrijk, Belgie of zelfs Nederland). Als iemand mij kan helpen aan wedstrijden, mail me dan! Paulknep@yahoo.com

Estoy sin plan… Se están anulando muchas carreras, muchas vueltas. Será por el crisis que hay problemas de dinero. Yo necesito vueltas para ponerme en forma, o sea coger el ritmo de carrera y necesito carreras (sobre todo vueltas) para demostrarme. Demonstrar que estoy bastante mejor que los años pasados. Necesito tener objetivos durante la temporada y tener carreras antes ese objetivo para buscar ese ritmo de carrera.

Está semana lo he pasado un poco mal. Es difícil estar motivado en los entrenos si no hay plan. He empezado buscar maneras para ir cedido a carreras fuera España. Portugal, Francia, Belgica o Holanda.  A ver si rápidamente encuentro una manera y vuelvo a entrenar con motivación! Alguien que me puede ayudar??

Gister weer een wedstrijdje in Cantabria. Wéér zo goed als vlak, Spaans-vlak. Elke wedstrijd voel ik me sterker. Ik begin dat wedstrijdritme op te pakken. Vooral op het vlakke ben ik enorm vooruit gegaan de afgelopen maanden. Ik was er de dag ervoor al met Celeste heen gegaan, want het was ‘s ochtends vroeg in Santander. Celeste, die zich fotograaf van Azysa aan het maken is, zat in de ploegleidersauto. In de wedstrijd “zat ik er vanaf de start elke keer bij”. In elke ontsnapping was ik erbij. Ik voelde me sterk en ik wist dat ik dit ging volhouden tot het eind. Op een gegeven moment waren we ervandoor met 17 man. Later reden van deze groep 5 man van weg. Nu zat ik er niet bij, wel een ploegmaat (onze jongen van Cantabria die de route goed kende). Maar niet veel later knalde ik er alleen nog heen, ik reed in een paar kilometer 30 sec. dicht. Met 6 man weg. De thuisploeg ”Gomur” had 2 man mee en wij van Azysa dus ook twee. Halverwege de koers werd er niet meer goed samengewerkt. Mijn ploegmaat reed weg met een man van Gomur. Zo kon ik even herstellen van de aanvallen. Maar dat hertsellen is tegenwoordig van korte duur steeds. Ik herstel sneller dan vorig jaar. Ik deed een verassingsaanval vanuit het laatste wiel, om er zeker van te zijn dat ik niemand meenam. Even leek er die jongen van Gomur mee te kunnen maar die kwam nooit aan mijn wiel. 10 kilometer lang zat ik in mijn eentje een soort tijdrit af te leggen, maar het lukte me toch om het gat van een minuut dicht te rijden.

Met 3 man voorin. Later sloot die gast van achter toch nog aan. Twee van Azysa en twee van Gomur. Vollen bak kop over kop rijden. Achter ons was het overgebleven groepje terug gepakt door het peleton. En wij hadden een voorspong van 2 minuten. Alleen achter ons gingen wat ploegen de boel organiseren. Inmiddels had ik alle bergsprintjes gewonnen en was ik leider in het bergklassement.

Het peloton kwam steeds dichterbij en toen ze heel dichtbij waren stuurden de ontbrekende ploegen hun mannen naar voren en sloten bij ons aan met nog 10 km te gaan. Waaronder een sterke man van Gomur die de hele dag in het peleton had mee zitten pedellen. Die kwam aansluiten en knalde er meteen overheen. Niemand van ons had daar een antwoord op. Hij won de wedstrijd. Gomur tactisch slim gereden. In ons groepje reed mijn ploegmaat op kop tot aan het laatste klimmetje. Hier viel ik van onderaan aan, op zoek naar de leider in de wedstrijd… De aanval ging nog goed, ik pakte meteen meters. Maar toen voelde ik dat het bij mij over en uit was. Met mijn laatste krachten heb ik de klim vol op gereden. Maar de mannen achter mij kwamen weer terug. Wij gingen sprinten voor de tweede plek. Ik werd derde van het groepje, dus vierde in de wedstrijd. De vervelendste uitslag..net geen podium. Gelukkig nog wel het bergklassement gewonnen.

Helaas heb ik wel mijn plannen moeten aanpassen. Ik zou als gastrenner met een andere ploeg nu een etappekoers rijden in Portugal (Volta a Aletejo) en dan daar achteraan meteen de ronde van Uruguay. Maar helaas mogen er helemaal geen gastrenners mee in Alentejo en de andere ploeg gaat toch niet naar Uruguay (omdat de wedstrijd-organisatie toch niet de reis gaat betalen). Ik ben bezig om als gastrenner met een ploeg van daar alsnog mee te doen, maar ik ben bang dat dat niet gaat lukken. Dit had voor mij een ideale voorbereiding geweest voor mijn eerste doel van het jaar (Vuelta a Castellon, eind april). Nu ga ik een periode tegemoed met weinig wedstrijden…

El domingo pasado el Gran Premio San José de Astillero (Cantabria). Una carrera llana. Cada carrera voy mejor, estoy cogiendo el ritmo de carrera ya. Noto que en el llano he mejorado ultimamente. He ganado el premio de montaña. y cuarto en la general.

Una pena que tengo que cambiar mis planes. Ahora iba a correr la vuelta a Alentejo y despues la vuelta a Uruguay (cedido con otros equipos). Que iba a ser la preperación perfecta para mi primer objetivo del año: Vuelta a Castellon. Pero lastimamente no voy a correr ni las dos. Ahora parece que esta semana no tengo nunguna carrera. A ver como voy a seguir buscando el ritmo de carrera antes la carreras importantes…

Zowel afgelopen zaterdag als zondag een wedstrijd in Sabadell (Catalonie) gereden. Redelijk vlak parcours. Zaterdag: ploegmaat de wedstrijd gewonnen, ik 11e en ploegenklassement gewonnen. Zondag, ploegmaat 2e, ik 7e en wonnen we weer het ploegenklassement. Zéér tevreden over de vorm. Ik zie dit seizoen positief in! Zie de fotos van fotografo Celeste

El finde pasado dos carreras en Sabadell. He hecho el 11 y el 7. Sencaciones muy buenas! Fotos de Celeste!

Gister mijn eerste koers dit jaar gereden voor mijn nieuwe ploeg Azysa-Telco: Gran Premio Camargo (in Cantabria). Na 10 km in de aanval met een groepje. Ik heb het bergklassement gewonnen en ook het tussen-sprint-klassement. De velen sprint- en kracht- trainingen werpen z’n vruchten af! Op 15 km voor de meet terug gepakt door het uitgedunde peleton.

Ayer la primera carrera para mi equipo nuevo Azysa-Telco: Gran Premio Camargo (Cantabria). Escapé desde el kilómetro 10. Gané la clasificación de Montaña y también la meta-volante. Todos los entrenos para el sprint me han servido! A falta de 15 km a meta me cogio el peleton.

Heel jammer dat de site er zo lang uit heeft gelegen. Even leek het erop dat hij het weer deed en toen liet ik een berichtje achter, maar daarna lukte het me niet meer om berichtjes achter te laten. Bij deze een hele korte samenvatting van het laatste deel van het seizoen 2012:

De ronde van Portugal, wat een succes was waar we als ploeg het jongerenklassement, bergklassement en bijna een etappe wonnen. Voor mij persoonlijk ook een succes; twee keer mee in de ontsnapping waarvan eentje het haalde tot de finish en ik mijn ploegmaat naar een tweede plek heb kunnen helpen. In de koninginnenrit kon ik op de klim van 1e cat halverwege de etape mee met de beste 15 klimmers van het peleton.

Ik heb goed kunnen herstellen van deze zware koers. Ik had even rustig aan gedaan en ben toen in een zeer goede vorm terecht gekomen. De profploeg eindigde bijna het seizoen na Portugal en ik heb voor de opleidingsploeg nog drie etappekoersen kunnen rijden (Salamanca, Galicia en Cinturo d’Empordà continental), drie een-daags-wedstrijden in het Baskenland en een criterium in Zaragoza. Die in het Baskenland had de ploeg Azysa één doel voor ogen: het algemeen klassement Euskaldun winnen. En omdat ik nog de enige was die hun van die titel af kon houden (ik stond tweede) was het voor hun zaak om mij niet in de kopgroep te laten komen. Voor Caja Rural was dat interesant omdat dat betekende dat Montenegro bij mij achterin bleef en zo niet mee kon strijden om de winst van de wedstrijd. Zo hebben wij alle drie de wedstrijden kunnen winnen. Voor mij natuurlijk iets minder interesant… Er is zelfs iets overkomen dat al in geen 2 jaar niet was voorgekomen: Ik lag samen met Montenegro op zo’n grote achterstand van de kopgroep dat we uit koers waren gehaald… oei oei oei, hij koersde zo op mijn wiel in een vlakke wedstrijd dat ik geen kant op kon.

En dus moest ik het waar maken in de etappekoersen. Er was veel vertrouwen in mij, want ik was de enige die opgesteld was in alle drie de laatste etappekoersen van het seizoen en ik startte elke keer als kopman. Maar elke etappekoers miste ik de slag in de eerste etappe en deed nooit mee voor het algemeen klassement. Ik liet nog wel mooie dingen zien in de andere etappes, maar helaas geen enkele keer op het podium beland.

Hoewel ik bergop steeds de sterkste was van de ploeg zat ik helaas niet bij de drie die door zouden stromen naar het pro-continental team van Caja Rural. Bij twee van hun kwamen helaas ook wel andere dingen om die hoek kijken dan alleen wieler-kwaliteiten, maar zo gaat dat nou eenmaal in het wielrennen. En omdat ik geen enkele keer op het podium heb gestaan in september kan ik ook niks zeggen natuurlijk. Maargoed, gelukkig wilde Caja Rural me wel helpen met me in een andere, continental, team te plaatsen voor één jaar en dan daarna eventueel alsnog de overstap naar Caja Rural: de ploeg Burgos. Maar helaas, in de winter kreeg ik te horen dat ook dat niet doorgaat…

Toen was de motivatie even weg. Maar plots leerde ik een manager kennen waar ik een goed gevoel bij heb gekregen. Hij heeft me uitgelegd hoe het wielerwereldje in elkaar zit, hoe men de overstap maakt naar de profs. Ik heb me de afgelopen jaren teveel geconcentreerd in het trainen en koersen en me niet verdiept in hoe precies die overstap maken. Maar er zijn nu dan plots allemaal interesante gesprekken begonnen met profploegen. En mijn nieuwe manager gaat er alles aandoen om mij dan toch op een late leeftijd door te laten stromen. Mijn motivatie is helemaal terug gekomen. Ik ga die Caja Rural eens laten zien dat ze een verkeerde keus hebben gemaakt…! Ik mocht nog snel tekenen bij het wielerploegje Azysa-Telco (twee ploegen van Pamplona samengevoegd). En ik ga er weer helemaal voor! Nog een aller laatste keer!!

Tevens heb ik me helemaal niet verveeld in de winter. Ik heb weer meegedaan aan duatlons en mountainbikewedstrijden en een aantal keren op het podium beland. Het mooiste was weer de Run Bike Run van Pijnacker in Nederland. Waar ik met mijn persoonlijke sponsor VERBAKEL FIETSFACTOR tweede werd onder het toekijken van mijn familie. Zie de fotos! Ook deze winter weer veel in het zuiden van Spanje getraind. En dit jaar heb ik weer het trainingskampen organiseren in Girona opgepakt wat ik erg leuk vond. Volgend jaar wil ik dit serieuzer aanpakken.

Gister mijn eerste koers dit jaar gereden voor mijn nieuwe ploeg Azysa-Telco: Gran Premio Camargo (in Cantabria). Na 10 km in de aanval met een groepje. Ik heb het bergklassement gewonnen en ook het tussen-sprint-klassement. De velen sprint- en kracht- trainingen werpen z’n vruchten af! Op 15 km voor de meet terug gepakt door het uitgedunde peleton.

Ayer la primera carrera para mi equipo nuevo Azysa-Telco: Gran Premio Camargo (Cantabria). Escapé desde el kilómetro 10. Gané la clasificación de Montaña y también la meta-volante. Todos los entrenos para el sprint me han servido! A falta de 15 km a meta me cogio el peleton.

Hoi!

De laatste weken stonden geheel in het teken van het voorbereiden op de ronde van Portugal. Tussen het vele trainen door reed ik in het weekend van 23 juli ook nog twee wedstrijdjes. Vrijdag een criterium waar ik nog wel 3e werd in de afvalkoers en zondag de klassieker Bayona – Pamplona. Hier heb ik het bergklassement gewonnen en daarna op kop gereden voor onze sprinter.

Ik heb 11 etappes de kans om mezelf te laten zien aan de ploeg wat ik waard ben en daar wil ik van profiteren vanaf de eerste etappe. Hierdoor ben ik afgelopen vrijdag zelf al naar Portugal afgereisd met mijn vriendin, waar ik rustige traininkjes heb gedaan. Wennen aan de omgeving. Etappes verkennen. Zo zal ik in elk geval niet last hebben van de reis of de nieuwe omgeving. Ik ben heel erg benieuwd wat er gaat gebeuren. Ik heb nog geen idee wat de ploeg van me verwacht. Ik heb geen idee van het niveau. Ze hebben me verteld dat dit de enige prof-koers is waar ze "op z'n amateurs" rijden. Oftewel, weinig gecontroleerd door ploegen maar aanvallen geblazen. Dat is voor mij niet ideaal. Maar wel ideaal is dat er een heleboel bergen in het parcours zitten en heel wat etappes met de finish op de berg.

Het gekke is dat ik niet zenuwachtig ben. Ik heb er alleen heel erg zin in. In een goed georganiseerde ploeg een georganiseerde prof koers rijden… wie wil dat nou niet! Ik ga er gewoon heel erg van genieten. In dit bericht zal ik proberen per etappe heel kort te beschrijven wat er is gebeurd. (hieronder 2 artikels van Wielerrevue, dankje Martin voor het mailen van deze artikelen)

Download Artikel wielerrevue1

Download Artikel wielerrevue2

Live in RTP1: http://www0.rtp.pt/play/?tv=3 en op "RTP1" klikken of op "Volta a Portugal 2011". (of via de site www.rtp.pt –> TV –> TV em directo)

.

.

.

Hola!

Las últimas semanas el objetivo era muy claro: La Volta a Portugal. Anque entrenaba mucho tambien he hecho dos carreras el finde de 23 de julio como entrenos también. Un criterium donde hice tercero en "la eliminación" y luego la clasica Bayona-Pamplona donde he ganado la montaña y luego trabajar para nuestro esprinter.

En Portugal tengo 11 dias para demonstrar lo que valo. Y por eso he viajado ya el viernes pasado a Portugal con mi novia. Siempre he dicho si algun dia me van a dar una oportunidad como está, pues que viajaré unos dias antes para que desde la primera etapa no me va a efectar ni el viaje, ni el medio ambiente distinto y para reconocer algunas etapas. Y así lo he hecho y mi chica me ha acompañado estos dias para que no estaba solo poniendome nervioso. Ya estoy en Guimaraes donde están cerca las primeras etapas. He visto dos llegadas de etapas. He entrenado un pocito y muy suabe. Llegaré bien fresco a la primera etapa.

Intentaré dejar cada dia un comentario corto en este mensaje de que como ha ido la etapa.

La carrera en directo en RTP1: http://www0.rtp.pt/play/?tv=3 y haz clik en "RTP1" o "Volta a Portugal 2011" . (o si no va ya se encuantará en www.rtp.pt –> TV –> TV em directo)

Proloog (2.2 km)

Eerst een leuk berichtje: in mijn laatste wedstrijd (Clasica Bayona-Pamplona ben ik niet tweede maar eerste in het bergklassement geworden. De nummer 1 is gediskwalificeerd… Dat is alweer de…uuh, ik ben de tel kwijt, .. het zoveelste bergklassement dat ik win

Vandaag een belangrijke dag voor mij. Mijn debuut in het profwereldje. Allemaal nieuwe indrukken, ervaringen, nieuwe dingen. De proloog: Tja wat kan ik zeggen. Heel de dag ben je in de weer en in 3 minuten en 21 sec is het al gedaan. Ik was even bang dat ik me niet kon concentreren door de vele persaandacht, maar zodra ik op het start-podium stond was ik geconcentreerd. Toen ik een beetje in mijn ritme kwam was het alweer voorbij… Ik ben 68e geworden op 17 sec van de winnaar. Het is echt ongelooflijk hoe groot de wedstrijd in Portugal is. De live uitzending op de Portugeese Nederland 1 zeg maar begint al vanaf voor de start en zend alles live uit tot het podium aan toe. Gister de koers- en ploegen-voorstelling was een enorme show. We hebben al een beetje gepraat binnen de ploeg en we worden allemaal redelijk vrij gehouden in de tactieken, heel relaxt. Ik hoop dat ik me morgen mag verstoppen in het peleton gedurende de hele etappe om te kijken hoe het er aan toe gaat.

Hoy un dia historico para mi..! Mi debut en el ciclismo profesional. Muchas cosas nuevas, muchas experencias nuevas. Los compañeros bonísimos, que me cuentan todo como funciona. Me siento como un juvenil. El prologo..pues todo el dia preperando y en 3 min y 21 sec esta hecho el prologo. He sido el 68 a 17 sec del ganador. Muchísima prensa por todos los lados. El canal numero 1 de Portugal hace todo en directo desde antes la salida hasta el podium. Ayer la presentacion de la carrera y de los equipos un espectaculo. Bueno mañana empieza la vuelta de verdad. Espero que mañana me dejan quedarme quieto en el peleton para observar todo como va.. Para saber donde estoy en como hacer las etapas siguientes.

Etapa 1

Jeetje…Dat is nog even heel wat anders. Dat dit geen goede koers is om mee te beginnen in de profs is geen woord gelogen. Vandaag een relatief rustig dagje. Ik mocht me vandaag koest houden en een beetje observeren. Dat is gelukt. Maar ik zie nu al dat er serieus hard gereden gaat worden zometeen in de bergen… vandaag op een kort klimmetje werd er even “tempo” gereden. Ik zat al aardig af te zien als klimmer. Maar bovenop was er niemand gelost… Dat gaat nog leuk worden zometeen. Vandaag toen de de ontsnapping van de dag was gemaakt stoptte het peleton vrijwel helemaal. Er wordt geplast, gegeten, gepraat, gelachen. En dan op zo’n 40 km voor het eind ging het gas weer open en werd de kopgroep op 10 km voor de finish teruggepakt. Het werd een massasprint. Ik probeerde nog wat te betekenen voor onze sprinter, maar dat was van korte duur, het duwen en trekken werd me iets te veel. Morgen een zware etappe met een heleboel klimmen van 3^e categorie. Ze verwachten in deze etappe dat het peleton in stukjes gaat breken.

Hoy un dia relativamente tranquilo. Una escapada con un compañero, el peleton para. Amear, comer, charlar y a 40 km de la meta “open de gas” y a 10 km de la meta coger la escapada y un sprint del peleton. Ya se ve que los dias que vienen van a ir rapidisimo…haber que pasa

Etapa 2

Vandaag weer  hetzelfde als gister: eerste uur ging het hard tot de ontsnaping van de dag weg was. Daarna rustig tot 40 km voor het eind de achtervolging ingezet. En dan gaat het serieus hard, dan wordt in een mum van tijd 5 min dichtgereden en zo kon het uitgedunde peleton compleet aan de slotklim beginnen waar bovenop de finish was. Ik voelde me stukken beter dan gister. Ik begin me beetje bij beetje meer op mijn gemak te voelen. Ik mocht al mijn krachten sparen voor de slotklim (voor zover dat gaat met snelle controlerende tempo). Maar 10 km voor het beginnen van die klim reed ik lek. Ik kreeg een wiel van een ploegmaat. Maar omdat ze erg hard gingen was het lastig om terug te komen. Precies voor het beginnen van de klim sloot ik weer aan bij het peleton. Een scherpe bocht naar rechts, een smalle weg. Ik begin als laatste aan de klim en ik zie ver voor me de favorieten al een heel eind de klim op… Het lukte niet meer om erbij te komen en ben toen relatief rustig de klim opgegaan. Jammer! Nouja, morgen weer een dag, en daarna weer. Ik ben 45e geworden. De ploeg doet het overigens heel goed: leider in het bergklassement en leider in het jongerenklassement

Hoy igual que ayer: La primera hora rapido hasta que se fue la fuga del dia. Despues mucho rato mas o menos tranquilo, controlando el equipo del lider. Y a falta de 40km a tope para coger la fuga. Yo a falta de 10 km de la subida final (con meta arriba) pinché. Me dejo la rueda mi compañero de la Cruz. Pero como iban tan rapido me costó mucho volver al peleton. Justo antes de empezar a subir volví. Giramos a la derecha y una carretera estrecha y.. a subir… Empezé el último y ya ví los favoritos allí arriba subiendo… no podía llegar delante en el peleton. Y ya empezé a subir un ritmo mas despacho pensando en mañana. He hecho el 45. Mañana otra vez la meta en alto. El equipo lo está haciendo muy bien: lider de la montaña (Ferrari) y lider de la clasificación joven (Bravo)

Etapa 3

Vandaag weer hetzelfde verhaal als gister. Nu was mijn job om de kopman voorin af te zetten voor de slotklim. Maar dat was me niet gelukt, het gaat echt verschrikkelijk hard die laatste 40 km voor de klim. En erg gevaarlijk. Nog nooit meegemaakt. Zo hard als dat ze hier gaan gaan ze in weinig andere koersen hebben mijn ploegmaten gezegt. Maar de kopman kon gelukkig zelf wel voorin handhaven. Ik begon weer als 1 van de laatste aan de slotklim helemaal gesloopt door die laatste 40 km. Toen ben ik maar een hard ritme omhoog gereden. Zo wat mensen ingehaald. Ik kwam nog vlak bij de voorste groep. Maar toen ze daar begonnen aan te vallen verloor ik snel weer terrein. Toen ben ik bij mijn ploegmaat Oleg gebleven. Ik ben 35e geworden. Morgen is het mijn beurt om in de kopgroep te zitten. Of zo niet, dan werken voor onze kopman die leider is in het jongerenklassement.

Hoy igual que ayer. A falta de 40 km de la ultima subida empezaron a tirar rapido…pero RAPIDO. Madre mia…Nunca he visto algo así. Mis compañeros me han dicho que en pocas carreras van tan rapido como aquí. Me tocó a ayudar al lider del equipo. A colcarle bien adelante para empezar el último puerto. Pero no he podido. Iban tan rapido y juntos que no podía ni acercarle. Menos mal que otro compañero con mas experecia si que podía. Otra vez empezé el último a subir releventado de los últimos 40 km. Bueno, iba a un ritmo fuerte por arriba. Casi llegé al grupo mas adelante. Pero en cuanto empezaron a atacar allí perdí rapidamente terreno y me quedé con mi compañero Oleg hasta la meta. He hecho el 35. Mañana me toca a mi meterme en la fuga. O si no a ayudar al lider que va primero en la clasificación joven.

Etapa 4

Vandaag alles op alles om in de ontsnapping mee te zitten. Maar ik had een slechte dag uitgekozen. In tegen stelling tot de andere dagen waar de ontsnapping vrijwel meteen na de start ervandoor ging duurde het vandaag 60 km lang. 60 km lang aanvallen…dat doet pijn in de benen. Zeker met de snelheden van hier. Maar uiteindelijk op een heuveltje lukte het dan toch. We waren ervandoor met 10 man. Voor het eerst dat ik in een kopgroep zit in een prof-koers. De eerste 50 km daarna was serieus afzien. Ik was nog helemaal kapot van al die aanvallen. Er was 1 portugese ploeg die 2 man meehad waarvan één in de top 20 staat en bonificatieseconden kon pakken in twee tussensprinten. Zijn ploegmaat deed vrijwel al het werk van de kopgroep. Hij hield maar niet op. Sleurde de hele tijd keihard op kop. Op het vlakke (korte heuvels op en af) was het serieus afzien. En tja door deze gevaarlijke man voor het algemeen klassement liet het peloton ons nooit een grote voorsprong pakken. En op het moment dat we bij de klim aankwamen zat ik er al aardig doorheen en ik vreesde voor het ergste. Ik zat in het laatste wiel en 1 voor 1 loste er mensen. Ik passeerde ze en begon me plost beter te voelen. Al klimmende herstelde ik gewoon… Boven waren we met zo’n 6 man over. Op 10 km voor het eind was het peleton heel dichtbij. Renners uit de kopgroep lieten zich afzakken. 1 gast viel nog aan en ik erachteraan. Ik kon hem niet meer pakken. Ik reed een tijdje als tweede, maar toen kwam het peloton al terug. Ik liet me afzakken en reed het slotklimmetje rustig op. Voor het algemeen klassement ga ik niet meer rijden. Dus het is steeds of mijn krachten sparen waar het kan, of de ploeg helpen.

Hoy he estado en la fuga. Ha sido un dia malo para coger la fuga porque tardó 60 km en salir del peleton. Osea los primeros 60 km a toda ostia atacando todo el rato… A falta de 8 km me cogieron el peleton. Lo que noto aquí es que en el llano aun no tengo el ritmo de la gente aquí. Pero subiendo si que va bien. Llegó cansado a la montaña. Al principio de la subida me cuesta, pero desues ya me voy econtrando mejor durante la subida.

Etapa 5

Vandaag een massasprint. Ik heb de kopman steeds bij gestaan. Naar voren gereden en water halen. De laatste 40 km ging verschrikkelijk hard en gevaarlijk. Hier bleef ik in het laatste wiel. Morgen rustdag! Bedankt voor de reacties

Hoy sprint del peleton! He podido ayudar al lider del equipo durante la etapa. Pero los ultimos 40 kms iban tan rapido y tan peligroso que me quede atras del peleton. Mañana descanso!

.

.

.

Etapa 6

Sjoooonge jonge jonge… zowel mijn voorwiel als achterwiel lek op 5 km voor de finish… Vandaag voelde ik me echt goed. Elke dag voel ik me beter. Vandaag 215 km de hele dag heuvelop en heuvelaf en vele hitte. In tegenstelling tot de andere finales kon ik me vandaag voorin handhaven. Ik bleef vlak bij de sprinter van de ploeg. Op 25 km voor het eind waar het hele peleton uitgerekt op volle snelheid was wilde hij water hebben. Ik ben afgezakt naar de ploegauto en water voor de hele ploeg gehaald. Weer voorin het peleton. Zegt de sprinter op 10 km voor het eind: Paul op kop en rek het hele peleton maar uit. Hij had duidelijk meer vertrouwen in mij dan ik zelf. Nouja doen dan maar. En het lukte nog ook. Ik kon zo'n 3 a 5 km vol op kop rijden van het peleton. Daarna nam een andere ploeg het over. En meteen herstelde ik. Ik keek achterom en zag dat we nog maar met zo'n 50 man over waren. Ik meteen weer naar voren om de sprinter bij te staan en merk opeens dat mijn beide (!) wielen lek zijn… Op 5 km voor de finish. Over en uit. Shit man.

A falta de 10 km hasta km 5 tirando en el peleton para nuestro sprinter. Y a falta de 5 km donde aun me encontraba con mucha fuerza despues de 210 km pincho…las dos ruedas…me cago su puta madre… Justo el peleton se ha partido en grupitos y nada… a tomar por culo. Hoy era el dia que me encontraba mejor. Bueno, la verdad cada dia me encuentro mejor. Ya me siento mas seguro en el peleton profesional.

Etapa 7

Vandaag de tijdrit, 35 km waarvan het meeste vals plat omhoog. Voor het eerst een tijdrit op een echte tijdritfiets gedaan. Helaas konden we ze niet eerder proberen dan deze zelfde ochtend. Ik heb de tijdrit in een goed ritme af kunnen leggen zonder al te die te gaan. Morgen de konninginenrit! Mijn job: zo lang mogelijk bij de kopman blijven om hem op het laatst bij te staan.

Hoy la contra el reloj, 35 km. La primera contra el reloj con una cabra. He podido ir en un buen ritmo sin forzar demasiado. Mañana la etapa reina! Mi trabajo: estar lo mas tiempo possible con el lider del equipo para ayudarle al final de la etapa.

Etapa 8

Vandaag de konninginnenrit. Ik had er zin in. Halverwege was er een zware klim van 13 km waar de kopgroep al een flinke voorsprong had. Hier werd er meteen flink gas gegeven en er bleven 15 man over met alle favorieten erbij. En ik zat erbij! Samen met de kopman. Ik was op die klim de enigste van de ploeg die hem kon bijstaan. Ik heb water gehaald en dat soort dingen. Dit zag er goed uit!! Boven was de klim minder zwaar en er werd even halt gehouden. Hierdoor kwam het halve peleton weer terug. Maar ik had vertrouwen gekregen voor de slotklim. Maar helaas… na zo'n 5 km van de slotklim van 30 km met enorm veel publiek moest ik de groep met favorieten laten gaan… Andere ploegmaten konden het nog langer volhouden dan mij en de kopman bijstaan. Heel jammer. Het had mijn dag kunnen worden om definitief dat plekje bij de ploeg te veroveren, maar ik heb het verknalt op de slotklim. Waarschijnlijk had ik te weinig gegeten Nouja, er zijn nog 2 etappes. Je weet nooit.

Hoy etapa reina. En la montaña a mitad de la etapa, una de primera cat me encontré muy bien. Me quedé con los mejores 15 de la vuelta. El único del equipo que podía estar con el lider del equipo. Luego volvieron gente por atrás. Pero yo ya iba con convianca para la última subida de categoria especialq tenía 30 km! Pero.. a falta de 25 km de la meta pasé un mal momento y no podía seguir en grupo… creo que comí demasiado poco durante la etapa Una lástima. Bueno quedan dos etapas, haber si se puede hacer algo!

 Etapa 9

Vandaag weer in de ontsnapping mee. Met twee ploegmaten. Ik heb vol op kop gereden voor onze sprinter die meezat. Tot 20 km voor de meet heb ik alles gegeven op kop. En voor het eerst in deze koers dat de kopgroep het haalt. De sprinter werd 2e. Zowel de ploeg als ik zéér tevreden.

.

 .

Hoy otra vez en la fuga con dos otros compañeros. He tirado a tope para el sprinter Diego hasta falta de 20 km. Diego hico segundo!

Ultima etapa

Ook vandaag voelde ik me weer goed. Na rustig te zijn gestart, champagne voor de gele trui drager en wat geintjes begonnen we op 100 km voor de finish weer serieus te koersen. En dat ging weer lekker hard. In het centrum van Lisboa 5 rondjes van 7 km met veel publiek. Ik heb veel kunnen betekenen voor onze sprinter: naast het treintje van Lampre en de leidersploeg zette ik een treintje op voor caja rural. Helaas op 10 km voor het eind zat ik bij de valpartij. Frame gebroken, maar ikzelf gelukkig niks aan de hand. Ik heb hem nog wel uitgefietst op de kapotte fiets. Erg jammer om het zo te eindigen, maar over het algemeen ben ik erg tevreden over mijn eerste profkoers!

Hoy me sentía bien otra vez! A falta de 10 km me he caido con unos cuantos corredores.  Se ha roto el cuadro de la bici, pero yo no tengo nada, estoy bien. Ademas podia terminar la etapa y la volta. Una pena terminarlo asi pero bueno en general estoy muy contento como ha idi todo!